Алтынай Жорабаева – Әке

Біз екеуміз бəйшешектей ерте гүлдедік
Қол ұстасып бақыт жырын шертеміз дедік
Қарсы жүріп үйренсек те қар мен жаңбырға
Бірақ қарсы тұралмадық асау тағдырға

Жылдаар
Өмірдің өзеніне
Ағады кезегімен
Сенсің
Көңілі ашық
Менің ғашық
Ғасырым
Еретеде кеште тұрасың сен есте
Мен өшсем өшпе, асылым

Алуан гүлдер шуақ шашты бүгін бақшамда
Қызғамбаймын басқа ошақтың отын жақсан да
Өмір мұнау бақ пен қайғы күнде жарысқан
Ақ тілекпен қол бұлғайсын əр кез алыстан